Witaj na forum gry Imperius - mieszanki RTS/RPG play by forum. Aktualny czas: 26-Mar-2019, 05:35 AM

Trwa rok 1208 (Tura 8) NOWA TURA: 01.04

Powrót do: Wydarzenia


Zgony
#11
[Obrazek: images_1.jpeg]
Ernesto II "Odnowiciel"
1160-1207
Król Castiglione

To miał być dobry dzień dla Carlosa. Dziś spośród grupy młodych giermków został wybrany by dbać o królewskiego konia podczas wiosennego polowania na dziki. Orszak wyruszył skoro świt i wszyscy się dobrze bawili. Nie trwało długo zanim wytoczono na polanę beczki młodego wina, a większość dworzan znajdowała sobie inne rozrywki niż polowanie. W takim harmidrze nikt na służbę i konie nie zwracał uwagi, więc Carlos mógł skorzystać z okazji i odpocząć sobie. Pech chciał, że po pewnym czasie podchmielony już Król Ernesto przyjął propozycję gonitwy jaką złożył mu Hrabia Gonzales. Wnet zaczęto szybko sposobić konie. Niestety dla Carlosa, Króla jak i całego Królestwa siodło widać nieodpowiednio zostało dopięte i jak tylko konkurenci pognali konie, to królewski ogier zrzucił swego pana. Upadek ten zakończył żywot Króla Castiglione – Ernesto II zwanego „Odnowicielem”.

Na kartach historii Ernesto pojawia się w roku 1185, jako młody oficer, będący dziedzicem Górnego Manzanillio. W tym to roku Ernesto wraz z swymi rówieśnikami dokonuje zamachu stanu w Hrabstwie Gonzagi i po ścięciu poprzednika przyjmuje tytuł hrabiowski. Jest to początek długiej i wyboistej drogi ku zjednoczeniu Królestwa Castiglione. Jednak po latach zmagań i krwawych wojen ten niegdyś młody oficer, koronuje się wreszcie w 1200 roku na pierwszego króla odrodzonego Castiglione. Od tego roku widać zmianę w polityce królewskiej. Dotychczas władca skoncentrowany był na odbudowie wewnętrznej swej domeny jak i procesie zjednoczenia rozbitych ziem, niezbyt angażując się na arenie międzynarodowej. Teraz postanowił zaangażować się w sprawy sąsiadów i to właśnie poza historycznymi granicami Castiglione szukać nowych perspektyw. Liczne pakty i traktaty zapewniły Królestwu znaczącą pozycję, a umowy handlowe podpisywane wzdłuż i wszerz ulżyły losowi kupców z Kompanii Złotego Szlaku. Jednak dwór z Nogales zwrócił już swe oczy na zachód, gdzie dawny hegemon w regionie – wielkie Carstwo Ussary zaczęło odczuwać dotkliwie brak legalnego następcy Jaropełka. Tą szansę ambitny władcy zdecydował się wykorzystać i poprzez działalność wywiadowców, dyplomatów i wojskowych był jednym z tych co Ussarę doprowadzili na skraj upadku i zabezpieczył dla swych wpływów Księstwo Białojezierskie. Jednak i całe te zajścia ussarskie miały też mniej chwalebną kartę dla Ernesto. Podpisany układ pokojowy zaprzedawał sojusznika Castiglione – Księstwo Bagdhdati, obcemu Cesarstwu Varangardu. O tyle było to niespodziewane, że księżna Bedisa opierała się w swej polityce właśnie na Castiglione, a nawet wydała swą córkę i dziedziczkę za kornprinca Królestwa. Ostatni rok panowania zaś spędził Ernesto na zaangażowaniu Królestwa w nową wojnę z Despotatem Charizmatikos. Tercios Castiglione znowu udowodniły na polach bitew, że zasługują na swą dumną sławę, lecz plotkowano, że sam król niezbyt był zadowolony z niepełnego sukcesu rozważał nawet osobiste objęcie dowództwa, tak jak za młodu. Niestety teraz te plany pozostaną niespełnione.

Ernesto pozostawia Castiglione silne i odbudowane, jednak zaangażowane w wojnę na południu. Sukcesja w Królestwie przebiegła bez problemów, gdyż już za życia swego ojca, jako następca został wskazany najstarszy syn – Roderyk, który to wstąpił na tron. Nie mniej jednak pewną komplikacją tu wynikłą jest Księstwo Białojezierskie. Utworzone przez jednego z pretendentów ussarskich, od swego powstania silnie było związane z Castiglione. Największym dowodem tego, było że po śmierci pierwszego księcia na tron wstąpiła jego córka Anna – wraz z jej mężem Carlosem Nazario – młodszym bratem Roderyka. Akt kapitulacyjny Ussary przyznawał ziemie tworzące obecnie Księstwo, Castiglione, lecz nigdy nie doszło do aneksji. Teraz Carlos wykorzystując fakt koronacji brata „odesłał” do ojczyzny większość urzędników i doradców wysłanych przez swego ojca do Księstwa i w rozmowach z stronnikami wyraża nadzieję, że Księstwo teraz uzyska większą samodzielność. Wraz z sukcesją pojawia się jeszcze jedna kwestia, która z czasem może być kłopotliwe. Obecną królową Castglione została Irina z rodu Gvasalia – najstarsza córka Namiestniczki Baghdati i jej następczyni. Sprawia to, że dzieci Roderyka i Iriny będą mogły sobie rościć pretensje do ziem włączonych do Cesarstwa Varangardu, co może nie spodobać się imperatorom.
Odpowiedz cytując ten post




Powrót do: Wydarzenia



Skocz do:


Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości